Home / Actueel / Mok

Mok

Actuele info: Mok

Iedere paardeneigenaar of verzorger weet hoe irritant mok kan zijn. Het begint met een klein plekje, meestal in de kootholte en breidt zich vaak uit naar boven of opzij. Witte benen zijn gevoeliger voor mok dan donkere benen. Meestal blijft mok beperkt tot de kootholte en de kogel zelf maar het kan ook verder naar boven kruipen.

Wat is mok - Paardenkliniek Garijp

Wat is mok?

Niets meer of minder dan een ontsteking van de huid. Maar die kan zich in vele vormen openbaren en de oorzaken kunnen ook heel verschillend zijn. De huidontsteking wordt meestal vergezeld van allerlei bacteriën, vaak zogenaamde Stafylococcen. Maar in de eenmaal ontstoken huid kan van alles gaan groeien. Ook schurftmijten ( Chorioptes) kunnen mok veroorzaken doordat ze in de huid graven en de weg vrij maken voor bacteriën.

Een natte huid, maar vooral een natte vuile huid zal veel eerder gaan ontsteken dan een schone droge huid. Ammoniak in het strooisel is schadelijk voor de huid en kan ook een rol spelen in het ontstaan van mok. Sommige paarden lijken veel meer ammoniak te produceren dan andere maar de soort strooisel en de frequentie van uitmesten spelen ook een heel belangrijke rol.

Gevoelige paarden met witte benen kunnen last van zonnebrand krijgen. Dan doen ook andere witte huiddelen mee. Zonnebrand aan de benen kan op mok lijken maar is een aandoening op zich. En moet dus ook anders behandeld worden.

Soms begint “mok” op andere plekken dan in de kootholtes. In een aantal gevallen is er dan sprake van een auto-immune aandoening zoals bijvoorbeeld Sarcoïdose of Pemphigus. Dat begint niet specifiek in de kootholtes maar kan overal ontstaan. Ook dat moet totaal anders behandeld worden dan mok. De ene “mok” is dus beslist de andere niet en het is belangrijk om dat goed uit te zoeken.

Wat kunnen we er aan doen?

De benen schoon en droog houden is het belangrijkste. Soms is het nodig zwaar behang te scheren omdat behandelen anders niet goed mogelijk is. Hou altijd in gedachten dat de huid tot rust moet komen. Dat betekent dat vaak wassen met wat dan ook niet werkt. Een paar keer wassen met bijvoorbeeld Betadine shampoo ruimt veel van de bacteriën die in de ontstoken huid nestelen op. Laat bij twijfel onderzoeken of er schurftmijten in en op de huid zitten. Vaak zijn die lastig te elimineren omdat ze onder een laag ontstekingsweefsel slecht bereikbaar zijn voor ByeMite ( het enige middel dat bij paarden met schurftmijten gebruikt mag worden ). Vaak wordt Dectomax ingespoten om “van binnen uit” mee te helpen. In de bloedbaan spuiten van Dectomax is niet zonder risico. Ook wanneer het in een spier gespoten wordt kan het zwelling of erger veroorzaken maar dat is een uitzondering. Van de combinatie Dectomax en ByeMite heb ik zelf wel eens bijwerkingen van het centrale zenuwstelsel gezien. Dus bij voorkeur niet tegelijk toedienen.

Vaak ontkom je niet aan zalven met een corticosteroïd ( hydrocortison ) of een enkele keer aan orale of ingespoten corticosteroïden. Ook zalven met antibiotica kunnen goed helpen ( dan vaak gecombineerd met hydrocortison ). Voor paarden is echter niets geregistreerd voor mok dus alle medicijnen worden “off label” gebruikt. Verbanden helpen soms ook heel goed mits er geen irriterende zalven en dergelijke onder het verband worden aangebracht.

Chronisch lymfe oedeem - Paardenkliniek Garijp

Soms gaat mok gepaard met chronisch lymfe oedeem. Of chronisch lymfe oedeem heeft de mok doen ontstaan. Dat is typisch een geval van de kip of het ei. De aanleg voor chronisch lymfe oedeem is waarschijnlijk erfelijk. De trigger om de ziekte te ontwikkelen is een diepe huidontsteking waarbij de lymfevaten ontstoken raken. Zijn de lymfevaten eenmaal chronisch ontstoken dan is het bijna niet mogelijk om de huid weer gaaf te krijgen. De behandeling is zeer intensief en vaak teleurstellend. Bij de behandeling van lymfeoedeem kan mechanische pressie in een beginstadium goed helpen. In een later stadium zijn corticosteroïden, soms in combinatie met antibiotica, nodig om de ergste zwelling weg te krijgen.

Chronisch lymfeoedeem moet niet verward worden met een zogenaamde einschuss. Daarbij raken de lymfevaten acuut ontstoken en het been loopt van onder naar boven vol met vocht. De paarden zijn er bijna altijd ziek van, hebben koorts en lopen kreupel. Na een einschuss kan het been gevoelig blijven voor recidieven. Een einschuss wordt veroorzaakt door een bacteriële infectie vanuit een soms maar heel klein wondje maar raakvlakken met chronisch lymfe oedeem zijn zeker niet uitgesloten. Bij beide aandoeningen raken de lymfevaten ontstoken maar een einschuss kan bij de juiste behandeling helemaal genezen. Dat lukt bij chronisch lymfeoedeem niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Top